Geçtiğimiz hafta oldukça yoğundum. Sabahları derslere girdim sonra ödev yapmaya çalıştım, dizi izlemeye çalıştım, kitap okumaya çalıştım ve araba kullanmaya çalıştım...
Çarşamba, perşembe ve cuma günleri 1 buçuk saatlik direksiyon dersi aldım. Bu yazının konusu da bu ki biraz hayal kırıklığı içeriyor.. İlk olarak direksiyon kursu öncesi araba kullanma çalışmalarımdan bahsedeyim.
Bir- iki ay öncesinde erkek kardeşim bana biraz göstermeye başlamıştı. Araba nasıl kaldırılır, debriyaja ne zaman basılır, ''abla şu frene yumuşak bas!'' tarzında pek çok bilgi ve öneriyi kendisinden edindim. Bu yüzden sanırım ilk ders benim için oldukça rahat hoca için de oldukça beklenmedik geçmişti. İlk derste biraz araba kaldırma çalışması yaptık sonra direksiyon kullanımımı görmek için parkurlarda dolandık onu da beğenince dönüş falan yaptırdı. İlk ders olduğu için ne yapmam gerektiğini tabii bir bir söylüyordu ki bu da benim arabayı rahat kullanmama ön ayak oldu.
2. gün ilk güne nispetle biraz daha stresli geçti benim için çünkü park etme kısmına geçtik. Yine ne yapmam gerektiğini harfi harfine söylediğinden oldukça rahattım..
3. gün çok stresliydi. Bir yere kadar gerçekten arabayı kendim kullanıyor gibi hissettim. Parkurlara gelene kadar epey bir yolu, benim için kalabalık olan trafikte, oldukça rahat kat ettim. Ama ilk parkura, park kısmına gelince bende hatlar koptu. Hoca artık bana bıraktığı ve ne yapmam gerektiğini söylemediği için her şeyi birbirine karıştırdım. Bir süre sonra kendi kendime hatırlatmak için ne yaptığımı sesli söylemeye başladım bu sefer de hoca ''ezberleme'' dedi. Ben iyice gerildim. Sonra sağla solu da birbirine karıştırmaya başladım, gazda sıkıntı yaşadım, debriyaja basmayı unuttum, frene sert girdim ve birçok şey daha..
Önümüzdeki çarşamba, perşembe, cuma tekrar derslerim var. Gittikçe ilerleyecekken gerilemiş gibi hissediyorum ama.. yaparım ya kardeşim bile kullanabiliyor sonuçta değil mi :)
