15 Mart 2015 Pazar

MESELE OLAN TEK ŞEY HİSSETTİKLERİMİZ




Selamlar :)) 

Bu postum Koreyle ilgili olmıycak sadece size geçenlerde şahit olduğum bi şeyi anlatmak istedim^^
Hemen hemen her lise öğrencisinin hayatının 4 yılını ayırdığı araçlar olan halk otobüslerine biniyorum ben de okula gidip gelirken..
Yine bindim otobüse bi kaç durak sonra -ki ben ilk duraktan biniyorum 2. durakta oturacak yer kalmıyo- otobüse engelli bi çocukla annesi bindi ben cam kenarında olduğum ve kalkamayacağım için arkadaşlarım kadına ve çocuğuna yer verdi
daha sonra karşımıza başka bi kadınla bebeği bindi biraz sonra bebek ağlamaya başladı ve yanımdaki engelli çocuk da o ağlıyo diye ağladı...
hani canı acıyo sandı ve onun için üzüldü ..İnsanlar onları hor görüyo acıyarak bakıyo ama onlar hepimizden daha çok insanlar bazıları gibi çıkar uğruna arkadaşlarını satmıycak kadar güzeller..





Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yaz yaz üşenme :)